In de jaore 1949 en 1950 bestong d'r in Aelse ein Indië-kommité. Onger de bezielende leiding van Sjang Peters oet de Kaakstraot, verzörgde dit kommité o.a. ein kontakblaad Aelse-Indië dat nao de soldaote in Indië gesjik woort. In dit blad woorte groete van 't thoesfront euvergebrach en besjreeve wat d'r in 't dörp gebäörde.
Dees blaedjes, deils in 't Holles, deils in 't plat gesjreeve, stonge vol mit ein sjat aan gegaeves euver 't lokaal nuuts oet Aelse 50 jaor geleeje. Auch de carnaval kump aan de orde.
Ein sjwan sfeerbeeld van wie de carnaval toen gevierd woort.
Geer zult laeze wie versjillend de eine sjriever in 't Holles en de angere in 't plat d'r taege aan keeke.
De hienao volgende tekste zeen bienao letterlik weergegaeve.

De carnaval welke dit jaar gevierd werd op Zondag 27 februari, Maandag 28 februari en Dinssdag 1 maart is weer achter de rug. Wij kunnen tevreden zijn over het zeer kalme verloop.
In Maastricht trok Zondag en in Stein Maandag een optocht uit. Beiden zijn slechts gedeeltelijk geslaagd vanwege de enorme rukwinden, die somtijds tot orkanen ontaarden.

Jonges wèt ger...

Dat de vastelaovend om is, en dat in Aelse eine grwatte optoch is gewaes. O jao, de middestand trok mit eine ooto mit meziek op, en eine grwattte kael veurop door de straote en deilde mènta oet aan de luuj, dat waor reklaam veur de pepermuntjes, dat zin bunkes dao kent gèr pries mit kriege.
Dat drie daag langk auwt en jonk gek is gewaes, en dat de dröpkes euveral op waore sdeensdes-saoves, en dat de zaate weer neugter woorte en die 't te werm houwe woorte aafgekeuld door ein flinke sjnèbuuj.

Wij hebben dit jaar een carnaval gehad, zoals er nog nooit is geweest. Carnaval met prinsen en optochten en zotheid en zang en alles wat er bij hoort; tenslotte lege beurzen. Dat alles is voorbijgegaan zoals alles voorbijgaat: een bloem die uitgebloeid is verflenst en sterft af.......vergankelijkheid.
Het zotste van alles is dat masker; zich verbergen achter iets wat men in werkelijkheid niet is. Daar zijn er, die 't hele jaar, ja heel hun leven met een masker op rondlopen, weer anderen dragen nooit een masker. In alle geval alle schoonheid van 't menselijk aangezicht is maar bedrog als er de ziel niet in weerspiegelt.
Het is daarom een sterk staaltje van onverbiddelijke eerlijkheid als de Kerk ons op Aswoensdag 't masker afrukt van 's mensenleven en ons met de gewijde as de ernstige vermaning geeft dat wij allen eenmaal sterven moeten, dat achter ons gezicht een doodshoofd zit.

Nao dees stichtelikke besjrieving volg eine maondj later ein luchtiger versjlaag van dezelfde carnaval mèr deeze sjriever is gein prinse taegegekomme.

Dat veur te beginne 't nuuts oet 't dörp 't jètste kump. De vastelaovend is weer veurbie gegange zonger Prins Carnaval of Raod van 11, vanaaf de tied dat Sjef I haet gekappitieleerd is geine nuuje prins mjé op d'n trwan gekomme, dat nump neet weg dat aeve good vastelaovend is gevierd. Euverdaag waor neet väöl te mirke mér saoves haw eederein ein pekske aan.
Al waor 't mèr eine auwe euveral en eine vrouwluujhood op mit ein stök gerdien veur 't gezich, dan waorste verkleid.
Da neet verkleid waor hoofde neet mit te doon, dao woort gesjpronge en gedans 3 daag lank en alles is netjes en fatsoenlik verloupe.

Es ich uch noe get van die witse gaon vertelle die op die daag gebäöre, dan kent ger dat neet geluive, zo get moos te zeen en dan aug zelf mit doon, dao waore t'rs, verkleid natuurlik, die hun eige vrouw neet kende, en dan is 't leukste es te dao ein muulke van kriegs en meins dat 't ein anger is!
Wae zaet dao get van zaat zin, nei niks van gemerk, allein dat Sjaak mit de fits waor weggegange en 'm doe neet mjè koos vènje. Hae haw al drie versjillende stuure in zien heng gehad mèr de ziene waor neet de bie. Sangerdaags ging er de fits zeuke. Mèr 't kerke stong bie hun.
Eine angere dae koos de vrach die 'r euveral bie-ein gekoch haw neet mjè draage en doe bleef er mèr de bie ligge.
Einige bekende van Harie vonge 't spietig en ginge urges ein sjurkar ljène en voorte Harie heives.
Om noe aug nog die sjurskar weer trök te brenge dao veulde ze aug neet veul veur. Ze leete ze mèr staon. Harie zou d'n angere daag d'n taksie waal trök brenge en de luuj bedanke veur 't ljène.
Sjaakske haw mjé gelök. Ze houwe 'm al 'ns euver eine fits ligge, mèr dao veel 'r aug ummer vanaaf,
De pantoffele waore 'm auch nog oetgevalle en doe stong er op zien sokke op de straot, t'n einde raod höbbe ze 't kaelke mèr mit ein man of drie opgepak en heives gedraqage, dae de sokke vunjt kent ze houwe!
Esjelegoonsdig waore ein stök of veer fitse gestaole gewoore, zo meinde ze.
Wie ze 't wolle aangaeve kooste ze hun fitse op 't Gemeinte-hoes terök kriege. Dao waore die gekke dènger op aangeloupe omdat ze neet aafgeslaote waore gewaes.

Tot zwa wiet de carnavalsberichgaeving aan de Indiëgangers in 1949 en 1950.

Oet ut Archief van 't Streekmuseum.
Mit dank aan Gus van Nellie van de Pieper.